Onderwijskundig Ontwerpmodel voor het Skillslab
Op basis van mijn PDG-inzichten en de wens om meer flexibiliteit te bieden binnen Marketing, Communicatie en Events (MCE), hanteer ik de volgende criteria voor het realiseren van mijn leertrajecten:

• 1. Menukaart als Basis (Inschrijfmodel):
  Het onderwijs wordt aangeboden als een ‘menukaart’ van verschillende workshops. Studenten zijn verplicht zich in te schrijven voor een vastgesteld aantal workshops (de ‘core’ van het kwalificatiedossier), maar bepalen zelf de volgorde en het moment.
• 2. On-demand Zelfstudie (Blended):
  Elk onderwerp start met zelfstudie. Alle basiskennis en instructies zijn digitaal en in verschillende mediavormen (video, foto, podcast en streamen) beschikbaar. De student bepaalt zelf welke vorm het beste bij hem of haar past om de basis onder de knie te krijgen.
• 3. Coaching op Verdieping:
  Contacttijd met mij als docent is schaars en waardevol. Ik ben er niet voor de basisuitleg die ook in een video kan, maar voor de verdieping. Studenten vragen mij pas om uitleg of een ‘masterclass’ als ze de basis via zelfstudie hebben verkend en vastlopen of verder willen kijken.
• 4. Variabele Snelheid en Hoeveelheid:
  Het ontwerp staat toe dat studenten verschillen in tempo. De een haalt in een week drie workshops binnen, de ander neemt de tijd voor één diepe duik. Ook de hoeveelheid kennis is schaalbaar: er is een ‘voldoende’ basis, maar ook een ‘expert’ route voor verdieping.
• 5. Bewijslast vanuit de Praktijk (Macro-check):
  Welke workshop of mediavorm een student ook kiest, het resultaat moet altijd herleidbaar zijn naar de werkprocessen uit het kwalificatiedossier. De ‘menukaart’ is dus zo samengesteld dat de verplichte onderdelen samen het volledige macro-kader dekken.
• 6. Eigen Regie op Mediavorm:
  Studenten krijgen de vrijheid om aan te tonen wat ze geleerd hebben in een vorm die bij hen past (bijv. een poster, een video-pitch, of een gesproken marketingplan), zolang de kwaliteit voldoet aan de professionele standaard in de branche.

“Waar ik voorheen ad-hoc projecten van collega’s draaide, ontwerp ik nu een systeem. Met deze ‘menukaart’ realiseer ik een leertraject dat recht doet aan de verschillen tussen studenten. Ik ben niet langer de bewaker van de klok, maar de facilitator van de leerhonger. De kaders (Macro/Meso) zitten in de menukaart gebakken, maar de uitvoering (Micro) ligt volledig bij de student.”